Eindigen achter het raam ‘met een handwerkje’ is de grootste angst van Aletta Jacobs. Zij wil vooruit. Als eerste vrouw in Nederland wordt zij arts. Maar ze wil meer: ze wil net als mannelijke artsen meebeslissen over haar Amsterdam. Daarom vraagt ze de stad in 1883 toestemming om te stemmen. Volgens Jacobs moet dat kunnen: Thorbecke heeft in zijn Grondwet nergens gezegd dat vrouwen dat niet mogen. Maar Amsterdamse bestuurders weigeren haar op de kiezerslijst te zetten. De reden: ze is een vrouw. Jacobs stapt naar de rechter en naar de Hoge Raad. Zij geven Amsterdam gelijk.

“Mejuffrouw Jacobs heeft de letter der wet voor zich – niet den geest der wet, en wij gelooven ook niet de den geest der vrouw. Er is voor de vrouwen zo’n ruime werkkring weggelegd, dat waarlijk het niet noodig is dat de vrouw zich ook met politiek inlate.”

Algemeen Handelsblad, 24-3-1883
Foto van Aletta Jacobs bij de Tweede Kamer

Aletta Jacobs (links) in 1916 bij de opening van de Tweede Kamer in Den Haag. Jacobs strijdt haar leven lang voor meer rechten voor vrouwen. | Fotograaf onbekend, 1916. Bron: Spaarnestad Photo

“Nu werd ik niet alleen in de pers besproken, maar ook achtten een groot aantal mannen en vrouwen zich geroepen mij de grofste beleedigingen te zenden. Ik voelde mij somwijlen diep ongelukkig."

Herinneringen van Dr. Aletta Jacobs, 1924
Een ansichtkaart met Aletta Jacobs' leven in stripvorm

Wie een vrouw wil inspireren kan in 1981 deze ansichtkaart versturen: het leven van Aletta Jacobs in stripvorm, van de rechtszaak uit 1883 tot het uitbrengen van haar stem, jaren later. | Ansichtkaart, H. van de Wusten, 1981. Bron: IISG

Een foto van demonstrerende vrouwen

Vrouwen lopen met kransen op stokken en spandoeken mee in de 1 mei-optocht in Amsterdam, 1914. Zij demonstreren voor algemeen vrouwenkiesrecht. | Fotograaf onbekend, 1914. Bron: Spaarnestad Photo