‘Naar de stembus met gevaar voor eigen leven’

Beeld bij ‘naar de stembus met gevaar voor eigen leven’

| Foto: Paul Voorham

Voormalig beroepsmilitair Pascal Bobbe (42) kwam regelmatig in landen waar vrijheid niet vanzelfsprekend is. Nu bezoekt hij scholen om te vertellen over zijn ervaringen. In gesprek met jongeren benadrukt hij dat stemrecht een luxe is: "In Afghanistan gingen mensen naar de stembus met gevaar voor eigen leven."

Pascal Bobbe is achttien jaar lang beroepsmilitair geweest. Hij werd uitgezonden naar Kosovo, Bosnië en Afghanistan. Als coördinator van het educatieve programma ‘Veteraan in de klas’ bij het Veteraneninstituut wil hij bijdragen aan de erkenning en waardering van veteranen in de Nederlandse samenleving.

"Veteranen kunnen via ons hun verhalen delen op scholen. Deze mensen werkten vaak in gebieden waar burgers worden onderdrukt. Als geen ander kunnen zij uitleggen wat dat betekent voor je persoonlijke vrijheid. In Afghanistan zag ik hoe burgers, onder gevaarlijke omstandigheden, naar het stembureau gingen. Deze mensen hadden geen idee hoe de volgende dag eruit zou zien. Ondanks het korte toekomstperspectief, gingen zij tóch stemmen. De situatie is in Nederland gelukkig anders, en dat is een groot goed. Het is precies wat wij jonge mensen mee willen geven. Ik vind het belangrijk dat zij nadenken over burgerschap, democratische normen en waarden en maatschappelijke participatie."

Mijn veiligheid of jouw vrijheid?
"Onlangs bezocht ik de jongerenafdeling van een politieke partij. Door middel van een interactief dilemmaprogramma, leg ik de deelnemers de keuzes voor die militairen moeten nemen tijdens vredesmissies. Wat doe je bijvoorbeeld als je een ernstig gewonde man, wellicht een vijand, langs de weg ziet liggen? In hoeverre ben je bereid om je eigen veiligheid op te geven voor een ander? De deelnemers lieten de man liggen, ze kozen liever voor hun eigen veiligheid. Dan wijs ik hen erop dat je soms risico’s moet nemen zodat anderen in vrijheid kunnen leven. Dat was voor de jongeren een eyeopener."

Defensie
"Mijn basisschool stond vroeger naast een stemhokje. Tijdens verkiezingen gingen wij er met de leraar heen. Ik begreep de betekenis niet, maar voelde wel dat het belangrijk was. Toen ik zelf voor de eerste keer mocht stemmen, in 1994, vond ik dat erg bijzonder. Sindsdien heb ik altijd gestemd, behalve bij referenda. Het gaat dan vaak om te complexe onderwerpen. Moeilijke beslissingen laat ik liever over aan onze gekozen volksvertegenwoordigers."

Discussies omtrent defensie volgt Pascal nog steeds intensief. "Vroeger stemde ik altijd op de liberalen, omdat zij defensie een warm hart toedragen. Defensie is vaak de dupe van de bezuinigen, dat vind ik jammer. Als je de ambitie hebt om bij te dragen aan wereldvrede, dan moet je wel passende uitgaven doen."

"Inmiddels heb ik op verschillende partijen gestemd. Nu ik niet meer in het leger zit spelen andere thema’s een belangrijkere rol, zoals sociale zekerheid. Daarnaast volg ik discussies rondom het wel of niet kiezen van burgemeesters en het koningshuis. Onlangs sprak ik de koning en de koningin op het Binnenhof tijdens de Militaire Willems-Orde; prachtige mensen. En dat is precies waarom ik Nederland geweldig vind: we mogen ons hardop afvragen of het koningshuis nog wel zin heeft, zonder dat je wordt opgepakt. Er zijn genoeg landen waar dat niet kan."

Polderen
"Democratie is niet de ultieme vorm van een land besturen, maar er is ook geen passend alternatief. Er komen steeds meer kleine politieke partijen bij. Hoewel dat ook bij democratie hoort, leidt het wel tot versplintering. Hierdoor wordt het politiek proces moeilijker. Hoe kom je tot overeenstemming wanneer je rekening moet houden met zoveel verschillende standpunten?

Tegelijkertijd is het ook typisch Nederlands, dat polderen. Het Algemene Kiesrecht hebben we hier tenslotte ook aan te danken. De liberalen wilden toentertijd een wijziging van het kiesstelsel, de confessionelen concessies op het terrein van het bijzonder onderwijs. Gelukkig deden beide kampen voldoende water bij de wijn, zodat iedereen nu kan stemmen."

Mijn stem
Wil jij jouw bijzondere, grappige of memorabele stemverhaal delen? Je wordt geïnterviewd en gaat op de foto in het Tweede Kamergebouw. Doe je mee? Mail naar mijnstem@tweedekamer.nl.